Onze tieners zijn (nog net) geen pubers

geplaatst in: Alle blogs | 0

Tieners! Het is zover, mijn dochter werd zaterdag 10 jaar. Nu zijn alledrie onze kinderen tieners. Geen kleine kinderen meer die elke dag hulp nodig hebben bij het opstaan, aankleden of naar school gereden moeten worden. Maar redelijk zelfstandige persoontjes. Gelukkig nog net geen pubers. Want als ik de verhalen van vrienden om ons heen hoor, staat ons nog heel wat te wachten. Toch verandert er veel met drie tieners in huis.  

Mijn persoonlijke top vijf:

1) Tieners vertellen niet alles en wat ze vertellen is niet altijd de waarheid

De tijd dat we continu op de hoogte waren van het wel en wee van ons kroost is voorbij. Waar mijn dochter meestal de grootste kwebbeltante is aan tafel (van wie zou ze het hebben), zijn de kinderen van mijn vriend wat meer gesloten. We stellen hen uiteraard open vragen. “Hoe was het op school?” – Goed. “Wat was het interessantste dat je vandaag hebt geleerd?” – Lange stilte. “Wat was het leukste dat je meemaakte vandaag?” – Rollende ogen. Oké, geen probleem. Ze hebben recht op hun eigen leven en het is belangrijk hen hun privacy te gunnen. Goed, we weten niet alles meer, maar wat ze ons vertellen klopt. Ehh nou, niet altijd. Van dingen over huiswerk, schoolprestaties, afspraken met vriendjes en vriendinnetjes, ineens hebben ze hun eigen waarheid, die soms toch een tikkie verdraaid is. “Dan zijn we niet boos, alleen teleurgesteld..” (Hmm). Bij navraag zijn zij ook nooit degene die het toilet niet netjes hebben achtergelaten, of de garagedeur open hebben laten staan. Zijn er dan toch kaboutertjes in huis?

 

2) Tieners gaan niet uit zichzelf opruimen en helpen in huis

Toegegeven, dat eerste gaat voor mijn dochter niet helemaal op. Haar hobby is opruimen, voor hoelang nog is de vraag. Maar, dat betreft vooral haar eigen kamer, die spik en span moet zijn voor zij naar school gaat. Na school worden tassen nog steeds niet vanzelf uitgepakt. Kleding verdwijnt op een grote hoop op een stoel en komt niet vanzelf in de wasmand (zie 3). Helpen met de tafel dekken en afruimen werkt alleen op commando. We hebben vorig jaar wel een takenlijst gemaakt. Nu houden wij onszelf daar ook niet aan, want soms wil je na een dag werken die tieners gewoon niet om je heen in de keuken. Maar natte handdoeken opgefrommeld in de wasmand vinden na een zwemuitje, levert mij toch de nodige frustratie op.

 

3) Hygiëne vinden tieners niet vanzelfsprekend

Weet je nog dat je vroeger je baby in bad deed en hij of zij zo heerlijk naar zo’n geel flesje badschuim rook? De jaren daarna waren wat lastiger, want shampoo uit de lange haren van mijn meisje spoelen leverde heel wat gilmomenten op. Inmiddels gaan onze kinderen gelukkig zelf onder de douche. Niet omdat ze het fijn vinden overigens. “Moet ik echt douchen vandaag?” Ja, want je hebt net gesport. “Moet ik dan ook mijn haar wassen?” Hoezo niet?! “Heb je deo op, want dat is echt nodig?” “Zucht, ik loop wel weer naar boven.” Heb je je tanden gepoetst? Ja-ha! Oh, maar je tandenborstel is nog droog (maak dat ding ook eens schoon trouwens) (zie 1). Je hebt een dagtaak aan het zorgen dat je tieners niet veranderen in een stel niet zo welriekende mensjes.

 

4) Tieners gaan steeds meer eten

Waar er in de tijd voor hun tienerjaren altijd wel voldoende avondeten was om een extra kind aan te laten schuiven, zo staan we nu regelmatig voor een heel weeshuis te koken. Bonuszoon eet inmiddels net zoveel als zijn vader (wij noemen hem liefkozend de ‘groene kliko’). Mijn dochter vraagt al van jongs af aan om “ietsies lekkers” en verwacht om klokslag 18.00 uur haar avondmaaltijd. En bonusdochter verandert ook van een meisje met een klein bordje eten in een lange tiener die aardig wat wegkauwt. Ik prijs me gelukkig, want het schijnt nog veel erger te worden. Dat ze thuis komen, je nauwelijks begroeten en meteen in de voorraadkast duiken. Om je vervolgens een boze blik toe te werpen dat je die en die crackers of die en die koeken (weer) niet hebt gekocht. Dat worden sloten op de keukenkastjes!

 

5) Tieners kun je makkelijk alleen thuislaten, maar nog niet al te lang

Een goede vriendin van mij heeft een dochter die dit jaar twee wordt. Een klein schattig meisje, dat haar ouders nog menig nacht wakker houdt. Hoe dol ik ook op haar ben, toch ben ik blij dat die tijd achter ons ligt. Onze tieners slapen de hele nacht door en in de weekenden ook graag uit. En als mijn lief en ik eens samen een boodschap gaan doen, of naar een verjaardag gaan hier in het dorp, dan kunnen ze met z’n drietjes prima een paar uurtjes alleen thuis blijven. Tieners vinden het nog gezellig als je thuis bent, die gaan je appen als je te lang wegblijft. Alhoewel ze het maar wat spannend vinden om even het rijk alleen te hebben, ze voelen zich toch nog het meest veilig met volwassenen in hun buurt. Ook dat gaat veranderen de komende jaren.

Puberteit overleven

We zijn dus ruim uit de luiers en prijzen onszelf gelukkig met drie gezonde kinderen op weg naar volwassenheid. Het feit dat we die puberteit nog moeten zien te overleven blijft een dingetje. Maar ik leer veel van de avonturen die onze vrienden met hun opgroeiende pubers meemaken. We verdiepen ons in boeken over het puberbrein en verder duimen we dat we onszelf hier ook wel doorheen zullen slaan. En onze tieners zijn tot dusver leuke mensen, dus het komt vast goed!