De kracht van alleen maar luisteren (ook naar mezelf)

geplaatst in: Alle blogs | 0

Wat is het ergste, meest schokkende, het mooiste en het beste dat je ooit is overkomen? Op deze vier vragen moesten mijn studiegenoten en ik afgelopen week een antwoord geven. Niet de meest eenvoudige vragen, zoals je die tijdens een rondje ‘Kletspraat’ even beantwoordt. Het voelde ook kwetsbaar dit soort informatie te delen met mensen die ik nog maar kort ken. Toch bleek de kracht van alleen maar luisteren (ook naar mezelf) ongekend groot. 

Dankjewel voor het delen

Ieder van de zes personen waaruit onze groep bestaat kreeg 15 minuten de tijd om zijn/haar verhaal te doen. Tijdens dit kwartier deelde je jouw persoonlijke antwoorden, de anderen deden niets dan luisteren. En na afloop van ieders relaas zeiden we alleen maar: ‘dankjewel voor het delen.’ Niets aan het verhaal van de ander of dat van jezelf werd ontkracht, aangevuld of bekrachtigd. Het mocht er zijn, dat was genoeg.

Ademloos

Vooral bij de nare verhalen die we deelden was de stilte haast tastbaar. Het verdriet dat een moment of meerdere momenten in ons leven ons brachten was bij een ieder van ons zichtbaar. Op welke manier je dat ook liet zien, het was goed. Wat ik het meest bijzondere vond, vroeg een vriendin toen ik haar over het proces van deze oefening vertelde. Mijn antwoord: ‘Het feit dat niemand elkaar onderbrak, niet met troost, aanmoediging of vragen. Want die zijn vaak alleen maar fijn voor de ontvanger, om het verhaal beter te kunnen duiden, te kaderen of in te vullen met de eigen ervaringen. Alleen maar luisteren, alleen maar vertellen.’ 

De kracht van vertellen

Toen het mijn beurt was ervaarde ik nog iets anders dan de kracht van alleen maar luisteren. Namelijk, de kracht van vertellen, met mensen die écht naar je luisteren. Ik was niet bezig met de manier waarop mijn verhaal overkwam, ik vroeg mezelf niet af of ik wel duidelijk genoeg was. Twijfelde niet of de woorden die ik sprak te hard over iemand oordeelde of dat ik iets anders te rooskleurig omschreef. Want eigenlijk sprak ik de woorden vooral uit voor mezelf. Mijn toehoorders waren als een bonus. Ik deelde hardop met mezelf de dingen die ik normaal alleen in mijn gedachten hoor. Wat het alleen maar luisteren vaak niet makkelijker maakt, want vaak zit daar veel oordeel naar mezelf bij. Nu was er juist ruimte voor zelfcompassie. 

Ieder levenspad kent pieken en dalen

We zijn nu een paar dagen later, de opdracht en haar uitwerking op mij houden me nog altijd flink bezig. Ik hoorde heftige verhalen, en door daar naar te hebben mogen luisteren, besef ik weer eens dat ieder van ons in het leven veel meemaakt. Dingen die ons vormen, goede en slechte dingen. Waar het de uitdaging is en blijft om te genieten van onze eigen mooie verhalen en de slechte ervaringen te accepteren als onderdeel van ons levenspad. Elke dag opnieuw kan ik namelijk naar die ervaringen kijken als slachtoffer van, of als student met een pittige klus, maar vastberaden op weg naar een mooie toekomst. 

Alleen maar luisteren

Ik vond het alleen maar luisteren naar de anderen fijn. Een paar vriendinnen zien zo’n avondje waarin we alleen maar luisteren naar elkaar over dit soort pittige thema’s ook wel zitten. Het lijkt me zeker mooi om dit ook met mijn vrienden te mogen delen. Iedereen kan het. Met onze partner, kinderen, familie of vrienden. Zelfs met de mensen waar je een groot deel van de week mee door brengt: je collega’s. Luister naar het verhaal van een ander en bedank die persoon daarna alleen maar voor het delen. Ik wens je een mooie week.