Blog 17 van 52: terug- en vooral vooruitkijken

geplaatst in: Alle blogs | 0

Dit is mijn zeventiende blog. Ik vertelde het aan niemand; maar toen ik op 11 februari startte, was mijn voornemen om 52 weken lang elke week een blog te posten. Over onderwerpen die mij raken. Echte verhalen, over mezelf, van mensen om mij heen en de dingen die ik meemaak. Met dit blog ben ik bijna op een derde van mijn doel. Maar wat is dat doel eigenlijk en waarom doe ik het? Tijd om even terug te kijken en alvast vooruit te kijken: naar vier interviews met collega-ondernemers over intuïtie. 

Waarom 52 weken?

Wellicht vraag je je af waarom ik een jaar lang elke week een blog wil plaatsen. Wat mijn doel is. Mijn grootste passie is schrijven. En schrijven is net een spier. Hoe meer je die prikkelt, hoe getrainder deze raakt. En aangezien ik continu wil blijven groeien in mijn vak, vind ik een wekelijks blog een geweldige training, die mij veel voldoening geeft. Daarnaast vind ik het mooi om te zien welke onderwerpen aanslaan en welke wat minder. Hoe persoonlijk ik kan worden, voor het (blijkbaar) ongemakkelijk voor de lezer wordt.

Echte verhalen

Elke blog dat ik schrijf is een echt verhaal. Ze gaan over dingen die ik of anderen echt meemaken, mijn visie op bepaalde zaken in organisaties, maar ook weleens over dingen die me frustreren. Daarbij vind ik het elke week weer een uitdaging om naast persoonlijk, ook trouw te blijven aan mijn eigen stijl en taalgebruik en creatief om te gaan met het onderwerp dat ik wil behandelen. Waarschijnlijk net als columnisten ben ik de ene week meer tevreden dan de andere week met mijn baksel, maar ik schrijf!

Kwetsbaar

Een van de dingen die ik me steeds vaker realiseer is het feit dat ik bij het schrijven van een blog ook aan verwerken doe. Ik ben gevoelig voor prikkels en die kosten me soms de nodige energie, waarvan ik dan vervolgens moet herstellen. Door een blog te schrijven over dingen die ik beleefd heb, nu of langer geleden, vorm ik me al schrijvende een beeld. Vaak begin ik ergens en gaandeweg wordt mijn eigen mening of visie me ineens helder. Of ik schrijf iets van me af dat me pijn heeft gedaan. Het voelt dan ook weleens kwetsbaar een blog te delen. Toch blijf ik dit doen, want met mijn verhalen laat ik zien wie ik ben.

Oefening

Ik benoemde net al dat ik het schrijven van een blog zie als een training. Een manier om professioneel te groeien. Door goede blogs te schrijven, maar soms ook de plank te durven misslaan. Of verrast te zijn wanneer een blog juist heel goed wordt gelezen. Zo leer ik mijn publiek kennen en leer ik steeds beter wat wel of juist niet werkt.

Alles wat ik leer neem ik ook mee in het schrijfwerk dat ik in opdracht uitvoer. Van een professioneel wielrenner kijk je ook niet gek op als hij voor zijn eigen plezier een stuk gaat fietsen. En die zangeres die op familiefeestjes zingt om de jarige gast een plezier te doen, probeert zo wellicht een nieuw nummer uit of een ander stemgebruik.

Blog: mijn werkwijze

Meestal werk ik met een voorraadje van twee weken. Het gebeurt me namelijk weleens dat ik minder (of helemaal geen) inspiratie heb voor een nieuw onderwerp. Andere weken gebeurt er zoveel dat ik overloop van de ideeën. Dus vooruit werken is handig, ook als je zelf wilt bloggen voor je eigen organisatie trouwens. Meestal komt een blog er in één vloeiende beweging uit, dan laat ik het verhaal even rusten. Net voor publicatie schaaf ik dan altijd nog dingen bij. Of ik lees het blog hardop aan mezelf of mijn vriend voor, zodat ik hoor waar het nog niet helemaal naar mijn zin is.

Interviewen: bijna net zo leuk als schrijven

De afgelopen weken waren mijn blogs een mengeling van onderwerpen. De enige rode draad is dat het echte verhalen zijn. Zelfs als er wat dingen aan mijn fantasie zijn ontsproten, dan ligt de inspiratie in een echt verhaal. Zakelijk mag ik regelmatig mensen interviewen. Voor case studies, of als evaluatie omtrent een samenwerking. Naast het daadwerkelijke schrijven vind ik die interviews bijna net zo leuk om te doen. Ik hou ervan om mensen te horen praten over hun werk en vooral wat hen daarin drijft. De simpele vraag: ‘waarom werk je hier?’ zorgt vaak voor een twinkeling in de ogen van mijn gesprekspartner. De passie die mensen voor hun vak hebben vind ik enorm boeiend.

Binnenkort: vier interviews met ondernemers over intuïtie

Mede hierdoor vind ik het weer tijd voor een nieuwe reeks interviews. Een aantal jaar terug plaatste Het Nieuwe Werken Blog een aantal interviews die ik hield met ondernemers over hoe intuïtie een rol speelt in hun dagelijkse werk en leven. Nu heb ik weer een aantal fantastische mensen bereid gevonden een uurtje van hun kostbare tijd voor mij vrij te maken en over dit onderwerp met mij in gesprek te gaan. Die interviews ga ik binnenkort houden, dus over een tijdje lees je het resultaat daarvan terug op mijn blog. Natuurlijk blijf ik ook mijn andere blogs publiceren, want ik ben nog lang niet klaar met schrijven. Na dit verhaal nog 35 blogs te gaan voor ik mijn persoonlijke doel bereikt heb. Ik hoop dat je mee blijft lezen, het je op een of andere manier raakt of inspireert. Ook feedback is welkom, want dat levert me vast weer inzichten op voor mooie echte verhalen.